08/13/2012

MAN OF THE YEAR is in Hasselt, and HE's not George Clooney!

man of the year.jpg

DUCTH VERSION
 

Het Mens Van Het Jaar

Nederlandse Editor: Esther Bloemen

Het was 2 jaar geleden, in het station van Hasselt. Na een kwartiertje wachten, kwam eindelijkmijn bus. Met tientallen mensen, de meesten van hen waren studenten, stapelden  wij zoals sardines binnen. Het is altijd zo, want 5 uur is het piekuur


Oh... het was druk binnen, (man man man...) heet en echt benauwd toen ik binnen kwam. Maar... gelukkig heb ik de laatste vrije stoel gevonden. Joepie!!!  


Aan de eerste halte, kwamen er nog passagiers binnen. Toen zag ik hem, een meneer met een stok, "Ga hier maar zitten, op mijn plaats," zei hij. Dan dacht ik, oh nee, de blinde meneer mocht niet staan!


"Ga maar zitten meneer, er is genoeg plaats," loog een jongen die naast hem zat. 


Dan denk ik onmiddellijk: als Hilde Claes, onze burgemeester, De Mens van Het Jaar zoekt, dan is hij hier, tussen ons in de bus, een simpele blinde meneer met een mooi hart

ENGLISH VERSION

English EDITOR: R.J. King
 
It was 2 years ago, when I waited for a bus to go home. After a short fifteen mintes of waiting, finally, the bus came. There were many people boarding the bus; most of them students. Inside, we were stacked like sardines. It was the same every day.
 
Oh... it was so hot inside, but... luckily I found a sea. Huray!!!

 At the first stop morpassangers came on board . I noticed a man with a stick, standing there, he is a blind man in our town, "Take my place please, just sit down here!" he said to people arround him.

I thought, oh no... a blind man, why should he give his seat to other people? How could he stand in the bus? 
 
"Just sit down, sir. There are enough seats," lied a boy beside him.
 
I thought, if Hilda Claes, our major, needs a MAN Of THE YEAR. Then here he is - a blind man with a beautiful heart. 

GERMAN VERSION

German Editor: Kai Si 

Es war vor 2 Jahren, als ich auf meinen Bus nach Hause wartete. Nach 15 Minuten kurzen Wartens, kam endlich der Bus. Mit Dutzenden von Menschen, die meisten von ihnen Studenten, kamen wir in den Bus. Wir stapelten uns wie Sardinen, ein normaler Anblick in belebten Stunden.

 

Oh ... es war so heiß im Inneren, aber ... zum Glück hatte ich doch einen freien Platz gefunden. Hurra!!!

 

 An der ersten Haltestelle kamen einige weitere Fahrgäste hinzu. Dann sah ich einen Mann mitStock dastehen. "Nimm meinen Platz, setz dich einfach hin hier!”, dachte ich. Oh nein ... ein blinder Mann, wie konnte er nur im Bus stehen müssen?

 

"Setzen Sie sich, mein Herr. Es gibt genügend Plätze!", log ein Junge neben ihm.

 

 

Ich dachte gerade, wenn Hilde Claes, unsere Chefin, einen MANN DES JAHRES sucht, hier war er zwischen uns im Bus - ein blinder Mann mit einem großen Herzen.

08:27 Posted by Gama | Permalink | Comments (21) |  Facebook |

08/11/2012

Marleen, JONG, MOOI en een ONDERNEMER (Marleen, a young pretty girl and an ENTREPRENEUR)

marleen en mede.jpg

(Marleen en Danny )

Dutch Editor:  Mariella Nulmans 

 

Toen ik binnen kwam, voelde ik me direct thuis, "It's for me!"  

Ja, vanaf nu gaat Eindhoven anders zijn voor me. Waarom? Ik heb daar een jonge mooie dame leren kennen en ben direct verliefd geworden op haar winkel (oh... op haar winkel ;-)

 

Marleen heet ze. Jong, mooi en een ondernemer. Even later hoorde ik dat ze zelfs ontwerper is. "Ik heb in Gent gestudeerd," zei ze. Marleen haalde haar master 'Glasontwerp' in de Kunst Academie van Gent.   

Haar winkel ‘Dutch DESIGN YEAR’ is gelegen in hartje EINDHOVEN, aan SMALLE HAVEN NR. 4. Haar winkel is een oase voor vintage lovers. Vintage, die in een eerste oogopslag klassiek lijkt.

 

 

 

"Waarom kies je vintage?" 

"Dat is makkelijk. Vintage is ONE OF A KIND, lekker degelijk van kwaliteit en vaak heel tijdloos. En dat past perfect bij de nieuwe producten van de jonge ontwerpers. Alles wat nu vaak een masse wordt gemaakt, heeft IEDEREEN, is vaak slecht van kwaliteit en is morgen weer uit de mode."

Hmm... dat klopt. Nu weet ik waarom ik met mijn moderne gadgets direct de ‘chemistry’ met de artikelen in haar winkel voel.

 

marleen 3.jpg


 

"Marleen, als ‘Dutch Design Year’ eigenaar, wat is de boodschap die je wil meegeven aan de klanten voor jouw design en producten?" 

"Denk een beetje buiten je veilige zone en maak combinaties die je niet altijd zou doen of verwacht bij je thuis- én dat wil ik laten zien in de winkel: oude design met het allernieuwste, koper met beton, hout met kunststof enz......een gezellige woonkamer!"

 

"Ok! En als iemand met ervaring als design ontwerper,  wat denk je, hebben jonge ontwerpers momenteel genoeg ruimte voor hun creaties en en is er voldoende vraag naar?

 

Dat kan nog altijd veel beter. Mensen waarderen of zien niet altijd hoe veel werk er bij komt kijken en daarom moet er echt een platform zijn voor de jonge ontwerpers. Dat is de reden waarom ik 7 maanden geleden begonnen ben in Eindhoven...

 

marleen.jpg

"Leuk! Last but not least! Aub, geef een motivatie voor jongeren die nu design aan het studeren zijn of plannen hebben in die richting.

" Haha nou dan kunnen ze uiteindelijk hun werk BIJ MIJ in de winkel verkopen, dat is toch SUPER!!!! EN trouwens..het mooie aan productdesign is dat je de alledaagse dingen zoals een stoel, tas ed. weer opnieuw gaat bekijken en vorm kan geven- dagdagelijkse spullen waar je iedere dag opnieuw, plezier van kan hebben....."

"Wow, dank je wel! Ik voel me vanaf nu zelf ook geïnspireerd. Ben zo blij om jou te leren kennen. SUCCES! Nu weet ik waar ik moet shoppen voor min kot ;-)."

 

"Ik jou ook, ik ga jouw blog volgen!!!"  zei ze.

Ik haar winkel heb ik een leder zakje voor mijn smartphone van DOREEN WESTPHAL gekocht. Meer informatie over Marleen en haar winkel: http://www.dutchdesignyear.com/

DDY.jpg

ENGLISH VERSION

English Editor: Gretchen Dickson 

 

When I stepped into her shop I felt at home immediately, "This is for me!"  Yes, from now on going to Eindhoven (Holland) will be something special. I've met a young pretty girl and fallen in love with her shop (yes, her SHOP ;-)

 

Her name is Marleen Kurvers. I found out later that she is a designer as well. "I studied in Gent!" she said. I discovered that she received her masters for 'glass design' at the Art Academie of Gent (Belgium). 

 

Located in heart of Eindhoven, Smalle Haven number 4 to be exact, her shop is an oasis for vintage lovers. It’s called Dutch Design Year and is a market for young designers to sell their work. 

 

"Why vintage?" I asked.

 

"Vintage is ONE OF KIND, respectably nice in quality and it’s timeless. Also, it allows me to offer new products from young designers. Many things nowadays are produced in mass. The end result being that EVERYONE has less quality and it will be out of date tomorrow..."

 

"OK, and as the owner of this shop, what kind of message do you want to send to the customers?"

 

"Think outside the BOX, out of your comfort zone. Put together some unexpected combinations at home. This is what I hope to demonstrate in my shop, old designs with the latest materials: copper with concrete, wood with plastic etc. It makes for a cozy living room."

 

"Hmm...  And as a person with design experience, what do you think? Do young designers today have enough space for their creations on the market?

 

"It could always be better. Not everyone can appreciate or see how much effort goes into their work. That is why there must be a real platform for young designers. This is one of the reasons why I started this shop in Eindhoven 7 months ago.”

 

"Fantastic! Last but not least, what is your advice to young people who are studying design or those who want to become a designer?"

 

marleen 4.jpg

"Hahaha... well, now they can sell their work at Dutch Design Year. That's SUPER!!! We also have unique everyday things. For example, we have re-designed chairs and bags into something original. Now they can be enjoyed everyday."

"Wow, thanks, now even I am inspired. Glad to meet you. Much success!!!” 

 

"You too, I look forward to following your blog!"

At Dutch Design Year I bought a smart phone case from DOREEN WESTPHAL. For more information about Marleen and her shop visit: http://www.dutchdesignyear.com/

PS:  4 laatse photos zijn van de website.  

13:44 Posted by Gama | Permalink | Comments (26) |  Facebook |

08/06/2012

Nu vertrekken zij om 12 vanuit thuis...

Opa Jos.jpg

"Alles goed?" vroeg een Opa in de bus. 

"Ça va! Met U?"  antwoordde ik. 

Het was eerste keer zag ik hem in de bus H2 bestemming Alken. We begonnen te babbelen over het belgische weer tot hij vroeg, "Heb je een vriendien? Hoe oud ben je?"

"Hmm... U zelf?"

"Ja, ik ga mijn vriendien bezoeken."

"Hoe oud waren julie toen een eerste vriendien hadden?" vroeg ik.

"15 of 16!"

"Bijna dezelfde met jongeren van tegenwoordig dan!"   

"Maar vroeger om 11 of 12 uur moesten wij thuis zijn. Nu vertrekken zij om 12 vanuit thuis." zei Opa Jos -later wist ik dat Jos zijn naam was. 

Ik was een keer in Leuven -waar in deze september woon ik op kots-, logerde bij 2 zussen uit Suriname. Het was 11.30 na de muzikale avond van ILT (Institut voor Levende Talen). Toen wij bij haar thuis waren, zeiden ze, "We gaan nog uitstappen, dansen!"

"Maar het is al 12 uur, " zei ik, naief. 

Wij gingen naar verschillende dans cafe's. Zalig. Het was precies een carnaval avond in Leuven, elke donderdag avond. Dus opa Jos, U hebt gelijk!

Toen hij uitstapte, pakte hij mijn hand, "Success met jouw studie!"

"Groetjes voor uw vriendien!"

Hij zwaaide nog op foetpad tot mij bus verdwenen. Daaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaggggg!!!  

 

00:02 Posted by Gama | Permalink | Comments (22) |  Facebook |

08/04/2012

Zoek en zoek... Ja ja ja... We kunnen onze Joke helpen! (Editing: Mariella Nulmans)

Het was op 20 juni (wereldvluchtelingendag) dit jaar, ging ik naar het Vrijzinnig Centrum van Hasselt voor een lezing met een thema over asiel zoekers. Ik vind het thema interessant want ik heb verschillende keer gewerkt voor Inburgering Limburg waar ik veel contacten hebben met nieuwkomers, o.a. asielzoekers. De 'keynote' spreker zelf is een psychologe -Sarah Strauven heet ze- zij heeft jaren ervaringen met hen.

 

Na de lezing, in plaats van direct naar huis te gaan, zocht ik mensen om mee te babbelen (mijn hobby, en JOB). Gespreksgenoten vinden was niet moeilijk, ik draaide mijn hoofd gewoon naar links en zag een koppel, ik denk, in de leeftijd van mijn ouders. En een jongedame dat leken me fijne 'praat'genoten.

 

"Hallo, mag ik bij jullie zitten? Wat betekent vrijzinnig eigenlijk?" Zo startte onze conversatie. Na een kwartiertje heb ik al heel wat informatie over de drie Hasselaren, en over de vrijzinnige gedachte.

 

Het oudere koppel zijn de ouders van de jongedame, Joke. De dochter studeert psychologie in de VUB, Brussel. Perfect! Ik ga ook psychologie studeren. Van haar heb ik wat tips en extra motivatie gekregen (bedankt Joke!). 

joke stassen.jpg

Een paar weken geleden ontving ik een bericht van Joke. Voor haar eindwerk is ze op zoek naar volwassenen die als kind geadopteerd werden.

 Wel, lieve vrienden, misschien kennen jullie zo iemand uit jullie omgeving en is die bereidt om aan Joke's eindwerk mee te werken. Neem maar contact met Joke, via haar e-mail: jokestassen@hotmail.com  

 Zo kunnen we onze Joke helpen! 

02:58 Posted by Gama | Permalink | Comments (13) |  Facebook |

08/02/2012

"Amai! Wat nog gratis in Hasselt?"

 Editing: Iris Van Aerschot 

Onlangs merkte ik dat er iets mis was met mijn fiets. Een tijdje later ontdekte ik dat de banden te zacht waren geworden. Ik was al twee dagen samen met mijn collega’s van Inburgering Limburg een forming volgen, het was te druk en dan was ik vergeten om mijn banden op te pompen!

 

Gisterennamiddag kwam ik langs het stadhuis en zag de gratis fietsen staan. Ja hoor, in Hasselt zijn niet alleen de bussen (die al 15 jaar gratis), maar ook de fietsen! We kunnen de fietsen lenen tot 16/17 uur. Wat een luxe!

 

Misschien hadden ze daar een fietspomp/bandenpomp voor mij. “Excuseer, mag ik jullie fietspomp/bandenpomp lenen?”

“Zeker! Breng jouw fiets maar naar binnen!” zei de meneer van de stadswacht.

 

Via de achterdeur van het stadhuis kon ik naar binnen. Bovenaan stond deze tekst:

 

fietsen in hasselt 1.jpg

 

 

Binnen werden mijn banden opgepompt met een professioneel apparaat; een luchtcompressor! Misschien heeft Jurgen van de Broeck ook zo eentje J / Ik was gefascineerd door het apparaat en vroeg of ik een foto mocht nemen.

 

“Waarvan bent u afkomstig?” vroeg een andere meneer.

“Indonesie!”

“Komen deze foto’s in een Indonesische krant?” vroeg hij serieus.

 

“Jammer genoeg niet!”

 

fietsen in hasselt 2.jpg

Toen deze meneer de banden opgepompt had, vroeg ik of het gratis was.

 

“Ja zeker, lucht is gratis!” zei hij.

 

“Amai nog iets dat gratis is in deze stad!”

 

Een vriend van de meneer zei “Weet je wat? Als je naar Indonesië gaat, neem je ons maar mee!”

 

“Hehehe dan verstop ik jullie in mijn tas!”

 

Ik was blij toen ik mijn fiets terugnam. “Hartelijk bedankt! Een goeiedag nog”! Ik voelde me prima op mijn fiets. Met een glimlach ging ik naar huis J 

20:23 Posted by Gama | Permalink | Comments (21) |  Facebook |

08/01/2012

ON blijft maar ON, kEEp ON!

 Editing: Esther Bloemen

Het was een mooie dag, nog mooier toen ik straatmuzikanten hoorde. Wow... Hasselt werd versierd met muziek en prachtige stemmen die kwamen van de bank naast het beeld van Katrien en Hendrik in de Grote Markt. Met een grote curiositeit -zoals altijd- kwam ik dichtbij. Zij zijn een jong koppel, later wist ik dat ze Christophe en Geraldine heten, de 2 eerste leden van groep muziek ON. 

It was a nice day, and it seemed nicer when I heard the street musicians. Wow... Hasselt was garnished by music and fascinating voices that came from a bench where until now de statues of Katrien and Hendrik sat. With a big curiousity I came closer to them. They are a young couple, that after later I knew as Christophe and Geraldinen, 2 band personeels of ON.


Het was bijna 3 jaar geleden sinds ON zong in het centrum van Hasselt. Toen vroeg ik, "Zijn jullie studenten? Doen jullie vaak uitstapjes met zulke gitaars en waarom kiezen jullie Hasselt?" Na een kort gesprek hebben wij contact gehouden via emails. In juni 2010 mocht ON zijn eerste 'gig' doen in de buurt van Luik. "Pray for us!" schreef Christophe in zijn email.

That was almost 3 year ago sinds ON sang in the center of my town, Hasselt. I asked them, "Are you students? Do you this tour often? Why do you choose Hasselt?" After this short conversation we keep getting in touch via emails. In June 2010 I got an email from Christophe that ON would have its first gig in Liege. "Pray for us!" wrote him.   


Daarna kreeg ik verschillende uitnodigingen om hun concerten te zien in cafés in Luik. ON begint bekend te worden. En nu is ON met 3 groepsleden ( Christophe Musiaux, Vincent Fryns en Rodrigue Willem). Zij zijn geen  ‘newbie’meer  in hun provincie, Luik. In de toekomst gaan zij zeker nog groeien. Benieuwd?!  Kom maar naar Jeugdsentrum van Chenee (MJ Chênée, allée D'Hont, 4 à 4032 Chênée)' op 22 September waar ON met andere finalisten ons hun talent gaan laten zien.

Then I got several invitations to visit their concert in some cafe's in Liege. ON starts to be well known in their province. Absolutely, they will shine brighter in the future. Now, with 3 active members ( Christophe Musiaux, Vincent Fryns en Rodrigue Willem) that guarantee us for a good music. Curious?! Then you may have a chance to see their performance in de Youth Center Chenee (MJ Chênée, allée D'Hont, 4 à 4032 Chênée)on 22 September. ON with other finalists will ROCK their audiences.     

 

christophe.jpg



Meer 'intieme' interview met ON, binnekort in deze blog. Dieper interview with ON will be published in this blog soon ;-) 
 
 
 
 
 
Goeiedag nog! Have a nice day!


ON.jpg

16:15 Posted by Gama | Permalink | Comments (17) |  Facebook |

07/31/2012

De beste forel ter wereld, krijg je hier!

Editing: Michel Beuls


Nog nooit forel gegeten? Hmm... spijtig. Dan moet U dit lezen. 

Eerlijk had ik ook nog nooit forel gegeten. Twee maanden geleden bezocht onze familie de kleinste stad ter wereld in het hartje van de Belgische Ardennen.

 

DURBUY, een sprookjesstad.

Is het klein? Ja, in de stadskern wonen slecht een 400-tal mensen, en per toeval heb ik een strip boek gevonden waar de settings zijn in Durbuy. Ooit heb ik liggen vertoeven in een kleine stad in het Heuvelland, het verleden van de tweetaligheid, ook daar bestempelen ze zichzelf de kleinste stad van België. Maar welke stad of dorp de kleinste is, daarvoor zoek ik een verklaring.

durbuy.jpg

Bergen, rivieren, kastelen, watersporten, mooie etalages met een dorpsweg lijkt Durbuy een Fantasialand. Zelfs het Belgische weer maakt mijn humeur niet slecht. Dit is de stad waar ik een maand wil wonen om een roman of businessplan te schrijven.    

 

"Ik wil iets eten dat typisch Durbuy is", vroeg ik aan de ober.

"Dan moet U onze forel eens proberen! Die komt van de rivier in de buurt," zei hij mij.

Dat klonk mij als vurige vlammen in mijn oren. I wou proeven.

Na 20 minuutjes belandde de Forel van Durbuy op mijn bord. Het leek mij als een 'lele' of Cat Fish in Indonesia. Maar de smaak is subtiel. Met creamsaus, salade en friet was het voortreffelijk! Yummy... Het was gewoon ‘over the top’.  Perfecte locatie, leuk gezelschap, … 

forel.jpg

"Wat is die mijnheer langs mij aan het drinken?", dacht ik bij mezelf.

"Wilt U ook zo eentje!" 

Hierna kreeg ik deze: 

kwak.jpg

‘It must be Kwak beer from Belgium!’ Nu ben ik een echte Bourgondiër. Kwak is om van weg te dromen. Een erlenmeyer als glas.

 

LEREN ETEN

 

Om te overleven moet ik Bourgondisch leren eten. Het is niet eens zo moeilijk. België heeft een gastronomische cultuur om van te smullen. Bier, drank, het ganse pallet zowaar, om je duimen van af te likken. Tot nu toe, heb ik nog nooit slechte bieren gedronken in België en mijn favoriet is het Bolleke. Telkens ik ontwaak in België krijg ik steeds het water in de mond.

 

14:21 Posted by Gama | Permalink | Comments (20) |  Facebook |