09/13/2012

"Dont waste FUN"

Keicool vuilnisbak! Met slogans, "Dont waste FUN" en "TRASH can make over!" vind ik Bunker’s deluxe Trash ID tentoonstelling in PBL Hasselt SUPER. 

trash.jpg

 

 Deze street art tentoonstelling kunnen wij tot 29 september komen bekijken tijdens de openingsuren de openingsuren van de bibliotheek.

trash 2.JPG


Buiten de openingsuren kunnen wij een kijkje nemen door de ramen aan de Witte Nonnenstraat.

 

trash 3.JPG


Tot in Hasselt!!!


23:59 Posted by Gama | Permalink | Comments (8) |  Facebook |

09/08/2012

Moet ik ondergoed aandoen?

kilt.jpg

KILT! Een cadeau van Jane en Kevin. (THANKS!)

 

SUPER surprise van Jane en Kevin (de voorzitter van Schottish Pipe BANDs! Oh... het is een echte kilts!

"Moet ik deze lenen?" vroeg ik.
"Nee je krijgt het!" antwoordde mijn familie.

Thanks a lot Jane and Kevin!!! Should I put on my underwear??? Rararararara... ;-)

MEET EN GREET : http://www.scottish-weekend.be/

16:43 Posted by Gama | Permalink | Comments (15) |  Facebook |

09/07/2012

Olifanten Troop ATTACKs Hasselt

elephant.jpg

http://www.elephantparade.com/cities/hasselt-2012

Nederlandse Editor: Karlijn Poel

“Altijd in beweging” is een gepast compliment voor de stad van de Smaak, Hasselt. Tijdens het theater op de Markt zijn er tientallen circusartiesten, muzikanten aan het optreden op verschillende plaatsten in het centrum.

Na dit spektakel komen er ook nog tientallen olifanten. “Wat doen zij hier?” vroeg ik mezelf af. Een mevrouw met zwarte jurk, die aan het genieten was van de olifanten op het Leopoldplein zei tegen mij:

"Nu zijn er veel olifanten gekwetst. En de gidsen voor olifanten zijn ook echt duur en er zijn er niet genoeg. Deze actie is er om geld in te zamelen om de olifanten te helpen." 

Na een groot succes in Milan, London, Singapore en Copenhagen is er nu de “Elephant Parade” in Hasselt. Geniet van 40 schitterende olifanten op de straten van onze stad tot 1 november 2012. En misschien kom ik jou tegen?! ;-)



00:00 Posted by Gama | Permalink | Comments (9) |  Facebook |

09/05/2012

Karel is in the house :-)

karel 2.jpg

DJ Karel en zijn dochter

Verschillende keren heb ik hem ooit gezien in het centrum van Hasselt liep rond met een ouder enorme grote radio tape op zijn schouder. Met een hiphop muziek die het speelde, wandelde hij op zijn gemaak in het centrum van Hasselt. COOL. Deze man wil ik wel intervieuwen, zei ik aan mijnzelf. 


Vorige week was toevalig zag ik hem en zijn dochter terwijl mijn werk voor Telenet. "Wow, ferm radio tape," gaf ik een compliment.  Karel heet hij. Zijn radio tape 35 jaar oud radio tape die speciaal werd gebracht uit America. "Ik breng het als promotie voor mijn job. ik werk als een DJ," zei een papa van een mooie dochter. Geinteresseerd met deze DJ? Ik heb zijn contact nummer.



23:35 Posted by Gama | Permalink | Comments (3) |  Facebook |

09/04/2012

3 jaar in Belgie, poseren voor een postkaart van Stad Hasselt :-)

postcard Gama.jpg

 Dank U wel voor een goeie foto, Reginald Tackoen (reginaldtackoen.wordpress.com)


Nederlandse Editor: Mariella Nulmans


Vandaag woon ik net 3 jaar in Belgie. Als 'cadeau' mag ik poseren voor een postkaart voor toerisme Stad Hasselt. Zij verspreiden binnenkort mijn glimlach overal :-) Keep smiling, Hallo!


Dank U wel familie, vrienden, collega's in Inburgering Limburg, lieve docenten in PCVO MT en ILT, KU Leuven, mijn blog vrienden (JULLIE), dienst diversiteit en toerisme Hasselt en BELGIE. Nu voel ik me meer en meer thuis in Europa.


Op een dag zei ik, ik heb me nog nooit zo arm gevoeld als hier in België. Ik moet steeds 2 keer nadenken om ik iets te kopen. Toen mijn geld op was, zocht ik werk hier, maar... maar dat was moeilijk, ik sprak namelijk nog geen Nederlands. Na de eerste euforische 3 maanden, werd ik wakker. "Come ON, vooruit jongen!" Ik was boos op mezelf, maar de energie van woede en boosheid zette ik om in positieve energie. Ik pakte de negatieve energie vast met beide handen. Eerst en vooral moest ik de royale levensstijl die ik erop nahield in mijn land aanpassen. Beginnen met de taal te leren, studeren, werk zoeken, en vrienden vinden.


 

GELUKKIG is een taboe woord voor me. We moeten zelf op zoek naar GELUK met tranen, emotie onzekerheid en angst. Die angst moeten we 'vermoorden'. Ik denk dat elke nieuwkomer kampt met deze onzekerheid.  Ik was ooit een zombie hier, zonder werk, zonder zelfvertrouwen, zonder taal, zonder iets dat ik kon doen. "Ik wilde terug naar Indonesië waar ik alles had!" zei ik aan mijn familie.  

 

GELUK komt echter niet van zelf.

  

Ik 'push' mezelf om mijn thuis te verlaten. Om meer dan 10 cursussen te volgen - gewoon om kans te creëren. Samen te leren met Belgen, kookworkshop te geven (ik heb nog nooit gekookt in Indonesie, vraag maar aan mijn Ma), om mijn familie te pushen ‘NO DUTCH NO TALKING’ Om een HALLO of GOEIEDAG te roepen aan iedereen op straat, om een gesprek te beginnen in een bus, trein, park, markt, de bib, zwembad, overal.


Ik moedig mezelf aan: "Kijk, goeie mensen zijn overal, maar we (ik) moeten inspanningen doen om de gastvrijheid van mensen naar boven te halen. We zoeken naar contact met mensen, het maakt niet uit wie. Wij zoeken geen lovers, wel vrienden ;-) En...we durven! We doen het! Dan maken we nieuwe vrienden en leren we nieuwe dingen van hen. Dan krijgen wij uitnodigingen voor een BBQ, verjaardag, huwelijkfeest, concerten, en zelf de eer om een peter te worden van een kind ;-) Zij zijn mooie levende ervaringen.... Als God bestaat, wil ik zeggen, "Dank U wel God, Ik mag leven in deze wereld!"

 

"Je bent gelukkig! Je straalt dat uit!" zeggen mensen. 


We maken geluk zelf, leven met een positieve manier van denken is een SKILL. Na drie jaar oefenen heb ik nu een krachtiger glimlach. Een glimlach voor iedereen. Het maakt niet uit voor wie en hoe hun reacties zijn. Het kost me toch niks! Ik kan heel goed relativeren (door oefenen). Maar het feit is dat  nu 90 % van de onbekende mensen terug glimlacht. Hmm... het is mooi. Na een glimlach is het makkelijker contact te maken, een gesprek te beginnen... het is ook mooi. In bussen, trammen, en treinen, schudden zij mijn hand, "Bedankt voor een fijn gesprek, jongen," zeggen zij dan. 


"Ik moet jullie bedanken, want op deze manier kan ik mijn Nederlands  oefenen :)" zeg ik.

 

Ik ben vriendelijk. Maar daar moet ik wel aan werken, dat positieve denken, om mezelf te motiveren en te appreciëren. Oefenen, oefenen, oefenen.... soms is dat vermoeiend. Maar telkens ik naar buiten ga, heb ik die positieve energie, heb ik grote liefde en spontaniteit, GRATIS voor iedereen. 


PS: Op 29 september is de postkaart beschikbaar tijdens de opening van een nieuwe toeristische kantoor in Hasselt ;-)

Oh senengnya, hari ini pas 3 tahun Hallo tinggal di Belgia. Sebagai hadiah daku ditunjuk jadi model buat kartu pos wisata Kota Hasselt. Senyum yang menggoda Eropa ehmmm ehmmm...

23:57 Posted by Gama | Permalink | Comments (17) |  Facebook |

09/03/2012

Baby huid van Oma Maria

oma maria.jpg

Met Oma Maria en haar rollator, achter haar serviceflat in Diepenbeek.


Als ik oud ben, wat wil ik? Een groot huis met een mooie tuin? Nee... ik wil mijn famillie bij me. Ik zou graag elke dag bezoek ontvangen, blijven werken tot ik mijn bed kanniet meer van verlaten, blijven nieuwe mensen ontmoeten ;-) Ik wil niet alleen te zijn! Als ik alleen ben, dan word ik dood!  Maar dat kan toch niet, mijn kinderen gaan ver wonen, misschien in Afrika. Kleinkinderen komen een keer per jaar, misschien per 2 jaar of 3 of 4? Oh... nee. Dan waroom niet wordt iedereen mijn familie? Vanaf nu, maak ik, iedereen als mijn vrienden, mijn broers, mijn zussen, mijn kinderen. Dan als het tijd komt, heb ik een mooie Opa periode met veel mensen rond me. YES!!! Opa Hallo is een opa voor iedereen! JOEPIE!!! :-)

"Kringg......" ik werd wakker. 

Mijn Indonesische vriendin, Yuni belde mij. Ze heeft gevraagd om te BBQen in een serviceflat waar zij werkt. Weekend, mooi weer en BBQ... Hoe kon ik NEE zeggen? Met mijn fiets heb ik gereden van Hasselt naar Diepenbeek via Universiteit. Veel folk in de fietspad, ik heb "HALLO allemaal!!!" geroepen aan iedereen en zij antwoordden ook. Vriendelijke Limburgers, he?

In de serviceflats waar Yuni werkt, was er een BBQen. Een keer per jaar doen ze BBQ. Toevalig, de ex eigenaar van het huis waar Yuni en haar familie woont nu, woont ook daar. Ze was jarig, 85 jaar, en heeft ze ons getrakteerd om te BBQen. Haar naam is Maria.

"Proficiat Oma Maria," Zei ik!

"Dank je wel, jong!" zei ze.

Ik heb lang met Oma Maria en haar kinderen, en schoonkinderen gebabbeld. Oma Maria zei, soms heeft ze wel last met haar huid. "Ze heeft een baby huid!" zei Monique, haar dochter.

"Mag ik jouw huid aanraken?" vroeg ik.

"Ja!" zei zij.

Het is waar, het is zo zacht en dun. Met zo'n huid krijg Oma Maria gemakkelijk blauwe plek. Ze moet ook medicamenten en cream insmeren in de blauwe plek. Sommige oude mensen nemen ook bloed verduner als het heel erg is.


We hebbben ook gebabbeld over waroom Oma moet daat wonen, en over hobby en ja, van alles, tot het tijd was om, zes uur al! 

Toen wij naar huis wou gaan, mogen wij haar kamer bezoeken. Het was een mooie kamer, groot! Deze serviceflats were vroeger een klooster van Passionisten. Nu hebben zij ongeveer 50 inwoners. In haar kamer heeft Oma Maria een living, eigen keuken, slaapkamer en bad kamer. Er was een grote glas ram in de living waar zij van haar supercomfortable sofa kan het boos zien. "Als winter is heel fijn, zij kan veel eekhoren zien via deze grote raam," zei Monique.

Ik heb Oma Maria gekust toen wij afscheid namen. "Tot volgende keer Oma!!!"

     

17:33 Posted by Gama | Permalink | Comments (11) |  Facebook |

09/01/2012

30 jaar ervaringkunde, van Brussel naar St. Truiden

escargot.jpg

 

"Schrijf maar op het internet dat hier de lekkerste escargots van de kermis in St, Truiden zijn!" fluisterde ze met een knipoog.

 

Dutch Editor: Karlijn Poel

"Ik woon hier heel graag en ik ga niet meer terug naar Brussel," zei ze met haar Brusselse 'R'. Samen met haar zoon, die 30 jaar oud is, hebben ze twee kraampjes op de kermis. Het andere kraampje staat niet echt ver, maar het is blijkbaar geen echte concurrentie ;-).

Van de mevrouw, die haar naam niet bekend wou maken, weet ik dat de escargotzaak een echte familiezaak is. Ze begon 30 jaar geleden omdat haar man en zijn familie al escargots verkochten.

“Hoe krijgen jullie de slakken?” vroeg ik. “Het zijn zeeslakken, wij halen ze bij handelaars uit Oostende.” Antwoordde ze.

De escargots waren wel lekker en we konden proeven dat ze fris waren, want ze kookt elke dag verse slakken.

08:56 Posted by Gama | Permalink | Comments (13) |  Facebook |