04/20/2012

DELFT, een stad on het water...

100_1501.JPGHet was twee dagen geleden, was ik eindelijk in Delft. Regelmatig hoorde ik over Delft die echt bekend voor zijn Technische Universiteit en Vermeer's schilderijen. 190KM moest ik rijden van Hasselt naar Delft, eerst nam ik E313 richting Breda en daardan E19 richting Den Haag. 

"Wow, het water is hoog hier," riep ik toen ik bij stadpoort van Delft aankwam. Delft lijkt me precies zoals een sprookjes stad. Water is overaal, kleine boaten, oude huizen die effectief worden gebruikt en gehouden waar de gordenen zijn open en ik kan gemakkelijk naar binne kijken. 

Toevalig donderdag is de markt dag. Ik kon vershillende Hollandse specialiteiten genieten. Holandse broodjes, vissen, en ook Indonesische eten. In VVV kantoor kreeg ik informatie waar in Indonesische restaurant kon vinden. Het was in het centrum, eigelijk, een straat verder van het VVV kantoor. Het is een kombinatie winkel en restaurant. Om 12 uur, had ik gelunched in de winkel want de restaurant pas open om 5 uur middag. En... hmm... lekker!!!

In een van de ceramic winkels kon ik zien een demonstraie hoe de Delft ceramic wordt gemaakt. Het is een delicaat process vond ik. In de toekomst wil ik wel proberen om mee doen, ceramic schilderijen dat vind ik boeiend. Wandelen in het centrum, zag ik verschillende keer rentoranten waar vlamse bieren als aan bod komen. Zelf een vlemingstraat. Maar ook Waalse Kerk.

100_1511.JPG

"Museum Nusantara! Daar moet U gaan," zei de bediende van toerisme. Eerlijk gezegd had ik een beetje heckel aan musea. Maar deze keer, wel. Gewoon bezoek naar de winkel en kafe van museum. Museum Nusantara is juist 100 jaar oud dit jaar. Ik vond de collecties zijn goed. Ondank het niet genoeg om een volledigs impressie over Indonesie te krijgen. Maar ja, het is al goed.

 

Verschillende keer kwam storm en een beetje regent, maar mijn reis in Delft bleef een mooeie trip. Ik wil terug voor de ceramics cursus, en nog 'rendang beef' van Indonesische restaurant te proeven. Hmm... nu krijg ik het water in mijn mond. Weeraal ;-)

   

23:57 Posted by Gama | Permalink | Comments (8) |  Facebook |

04/17/2012

Makan-makan bij Madam Lycops

lomba-makan-kerupuk.jpg

Makan makan betekent 'eten eten'. Het is eigenlijk feest, samen eten. Zoals deze namiddag krijg ik uinodiging van mijn buurvrouw en haar vriend om samen te eten met hen. Ribbekes is onze menu. Hmm... Nu krijg ik al het water in mijn mond. Maar persoonlijk is meer dan gewoon eten. Het is meer friendschap tussen ons.

Vroeger weten mijn familie niet wat haar naam was. Ze was een gepensioneerde vrouw die vaak samen met haar vriend roken buiten hun huis. Tot een dag toen ik basketball speelde, zei ik "Hallo" en vroegen zij, "Woon je ook hier? Al lang? Wat do je in Belgie? Valt mee hier, ja?" Zo begon onze vriendschap. Soms, als ze buiten staan, komt ik ook met express buiten gewoon om met hen te babbelen. En het is altijd leuk om hun verhaal te horen.

Madam Lycops heeft lang gewerkt in de passagiers schip. Ze weet veel over kanalen en zee in West Europa. Vorige Christmas heeft mijn familie bij haar thuis wijn gedronken. "Heb je photo's van jou schip vroeger?" vroeg ik. Ik verbas dat Madam Lycops echt mooi toen ze jong was. "U was precies tweeeling van Lady Diana," gaf ik complement.

Haar vriend woont niet samen met haar. Soms komt hij en soms blift hij bij zijn thuis in Runkst. Tijdens vakantie hebben wij gevraagd aan hen om onze vissen te voederen. En ze zeggen, waroom niet. Tof he! Elke dag kwamen ze bijn ons thuis, onze brievenbus leeg maken en onze vissen voederen, en nog water geven voor planten, de laatste is een keer per week.

We zijn heel dankbaar voor hulp van hen. Normaal vroeg mijn familie onze Oma om dat te doen. Maar Oma woon in Beringen, die een beetje ver is. In Indonesie hebben wij traditie 'Oleh-Oleh', het is caadeau geven als we ergens vakantie of naar een andere stad gaan voor familie en vrienden. En nu doen wij ook hier. We hebben bier van Binche gekocht voor Madam Lycops en haar vriend. Hopelijk lekker!

Als ik de tijd terug draaide, eigenlijk nu voel ik meer en meer zoals in mijn land. Toen ik klein was, ging ik vakantie samen met mijn burenjonges en meisjes waar hun Oma en Opa wonden, en op een keer kwamen mijn buren jongens en meisjes ook samen met mijn familie bij mijn nonkel tijdens hun vakantie. En het is niet dichtbij, we moeten 12 uur met auto rijden. Onze buren vertrouwen ons gewoon. Ik miss het en ik weet hier in Belgie kan ik ook zo buren hebben.

Groetjes

10:33 Posted by Gama | Permalink | Comments (11) |  Facebook |

04/16/2012

BINCHE de carnaval STAD!!!


100_1484.JPG

Na veel te veel reclame en reportage hebben gezien, eindelijk belandde ik in CARNAVAL STAD, Binche  (provincie Heinegouwen)! Met zijn betonnen muur, zei ik, "Amai, het is precies Tongeren hier). Maar ja, Binche is een Middeleeuwsee Stad.

Deze stad is gekend om zijn beroems carnaval, maar minder geweten is dat het reeds sinds de XIVe eeuw ononverbonden met de kleurrijke figuren van de Gilles die met de sinaasappleworp het public hun eer betonen. Unique he?!

 

Eigenlijk moet ik deze stad in February tijdens zijn caarnaval bezoeken. Maar ja, het is voor volgende jaar. Praten met iemand van toerisme bureau over Carnaval in Binche, ze zei het is altijd druk. 11.000 inwoners zorgen meerd dan 1.000 Gilles (carnaval costumes). Maar elke familie wilt dat doen en betalen voor hun costums te maken of te huren die cost rond 1000 tot 2500 euros. Wow wat een participatie! Chapeau! In 2004 werd het carnaval van Binche opgenomen tot wereldlijk cultureel immaterieel erfgoed van UNESCO.

Toen ik bij pattiserie kwam binnen zeiden mensen die aan het eten waren, "Bonjour!" Dan zei ook bonjour. Ik heb Frans 1.1 gestudeerd in PCVO Hasselt, en daar moet ik ook profiteren om in het frans te babbelen. Als cadeau voor mijn  buren heb ik triple bier La Binchoise gekocht, het cost nog niet 4 euros, maar het smaakt zeker speciaal en het komt uit Binche.    

Nog meer, heeft Binche echter te bieden:het is een stadje met een rijk historisch en architecturaal patromonium. Circa twee kilometer lange stadsmuren, het stadhuis, de dekenale kerk Sint Ursmarus het voormalige Augustinus college met het Internationale Museum voor Maskers en Carnaval en eigen bierbrouwerij verrwijzen naar een boeiend verleden en het prachtige kantwerk. Dus, het is wel de moeite waard on Binche te bezoeken!   

100_1486.JPG

11:11 Posted by Gama | Permalink | Comments (12) |  Facebook |

04/14/2012

Je suis à Metz

 

Na twee uur rijden  kwamen mijn broer en ik in Metz aan. Dankzij  het  advies op   de website van de toeristische dienst konden wij de parking gemakkelijk vinden. Het  was  het  eerste bezoek aan  Metz  voor ons.

Dus waren wij zeer nieuwsgierig. 

 

Toen ik op het stadsplein stond  klikte het voor mij direct met de sfeer van deze stad. Dat is een bruisende stad. Druk maar toch aangenaam! Via een grote stadspark  wandelden wij naar  oude gebouwen uit de  Romijnse periode die nu als  kultureel centrum en muziekacademie worden gebruikt. Toevalig konden wij een orkest tijdens hun repetitie  bekijken en beluisteren. De combinatie van klassieke muziek, zonnelicht, kleurige tulpen en  het oude gebouw  brachten  mijn gedachten naar mijn utopische land. Olala !… Als stad heeft Metz  alle charmes. Zoals een grote vloeiende rivier  die de stad doorsnijdt, een grote  historische kathedraal, de Dermanse poorten, heel goed patisserie, een stadsuniversiteit, een grote vijver en moderne gebouwen. 

 

In het station van Metz waren wij verdwaald ! Toen wij binnen in het gebouw geraakten viel het me op dat  de binnekant van het station een beetje weg heeft van een Egyptische moskee. De caligrafie, gemaakt met kleine stenen van verschillende kleur. Bijzonder mooi! Zonder te twijfelen volgden wij een groep van mensen in costum tot voorbij de deur waarbij  we plots op het perron stonden. Een muziekgroep was bezig met een akkordeon, grote viool en kleine  drumset. Door een notitiebord wisten wij wat er aan de hand was. Ze waren aan het wachten op de baas van SNCF, de NMBS van Frankrijk.

 

Na lekker  wandelden rond  de grote stadsvijver en universiteit, reden wij terug.  Om 23 uur waren  wij in Limburg. Metz, we komen terug !!! 

 

22:54 Posted by Gama | Permalink | Comments (11) |  Facebook |

04/13/2012

"De kleuren van mijn land... "


bilgin.jpgToen ik deze avond binnenkwam in de cafetaria van mijn PCVO, werd ik aangenaam verrast. Ik zag een mooie vrouw die op een grote tafel eten aan het zetten was. Spontaan vroeg ik aan haar: "Excuseer, is dit een feest?"
"Dit is de opening van mijn tentoonstelling. Ik ben de kunstenaar van de schilderijen die nu in deze school hangen!" antwoordde zij.
"Ach zo!".

Haar naam is Kazli Bilgin. Zij kwam 5 jaar geleden vanuit Turkije naar België. Hier volgde zij een
lerarenopleiding, richting kunst. Nu is de vrouw van 26 jaar officieel kunstenaar. Zij zou graag tekenles aan kinderen willen geven, maar ze kreeg nog niet de kans om in een school aan het werk te gaan.

Haar schilderijen zijn een beetje "anders" voor mij. Ik vind dat zij rijk zijn aan pastelkleuren en aan fantasie over dieren, mannen en vrouwen. De atmosfeer van jeugd en feminisme zijn sterk in haar schilderijen aanwezig. Soms kreeg ik de indruk dat de schilderijen te snel waren geschilderd maar haar ideeën en de kleurencombinatie vind ik mooi en gedurfd. "Ik mis mijn land en dat missen heb ik omgezet in o.a. kleuren. Het zijn de kleuren van mijn land."

Toen vroeg ik haar opinie over de appreciatie van jonge mensen ten aanzien van de kunst van nu. Zij zei dat vele jongeren dingen zoals een auto, gsm, en geld belangrijker vinden dan kunst. Veel kunststudenten veranderen te snel hun stijl als hun leraar zegt dat niemand hun werk zal kopen. Sommige kunststudenten kiezen daarom vaak een andere richting, zoals bijvoorbeeld architectuur, omdat zij denken dat die richting meer commercieel is en dat er daar sneller geld te verdienen is.

Het was een heel interessant gesprek met Kazli. Ik hoop dat zij succes zal hebben en bij haar idealisme blijft.

23:23 Posted by Gama | Permalink | Comments (10) |  Facebook |

04/10/2012

Een agent in de bus, is het niet TE?

Net gehoimagesCA2USBR7.jpgord op de radio dat regering gaat politie agen zetten in de bus voor de veiligheid. Ik vind het gewoon geld verspillen, en de agenen kunnen niet genoeg zijn voor elke bus. Aantaal gewelden tegen politie kennen wij al.

Het probleem is dieper, Zoals wat de specialist 2 dagen geleden heeft gezegd bij programma Peters en Pichal, het is een gemeenschapelik probleem. Dat vind ik ook. Het is erg opvallend dat veel mensen, passagiers, wij dan,  weigeren wat in de bus of trein gebeurd. Als er een geweld is, dan wij kiezen te zwijgen.    

Ik denk we moeten wel leren praten me elkaar.  Vrienden of kennis maken in de bus of trein, om een sociaal control te bouwen is toch niet fout. Dat kost alleen maar een MOED. We kunnen nieuwe kennissen hebben, nieuwe vrienden en iets delen. Als gevolg krijgen we ook een veilig gevoel dat we mekaar proberen better to kennen. Het is zalig om vrolijk te zijn zoasl het liedje van de opvoeding guru, Nonkel Bob, Vrolijke Vrolijke Vrienden). 

Zeg maar er iets geweld gebeurd, dan als  5 mensen, 10, 20, zelf 100 mensen durven zeggen in het openbaar vervoer tegen een geweldadige persoon, "RUSTIG man! We kunnen toch bespreken! We zijn hier NIET dood, hoor!" Het is zeker een grote ACTIE tegen geweld. We moeten elkaar helpen om de slactoffers te voorkomen.

Wacht niet politie vrienden, ze komen niet altijd op tijd. En geweld kan ook gebeurd met onszelf, met onze kinderen, ouders, oma's en opa's. We gaan ons helpen, zeker mensen rond ons. SAMEN STERK, en SAMEN veilig. Mischien moeten wij een simulatie tegen geweld doen in openbaar vervoer!  

Maar alles gaat effectieve zijn als we nu in de trein, bus, or ergens beginnen te PRATEN mekaar.

Let's talk! 

10:26 Posted by Gama | Permalink | Comments (21) |  Facebook |

04/09/2012

Waar zit het???

free-covers.org.jpgTerwijl ik wat ik ging schrijven dacht, draaide ik verschillende vlaamse liedjes op youtube en toevalig luisterde ik dit lidje, VANBINNEN van Clouseau dat vond ik geweldig. Het is simpel maar toch relevant voor ons huidige leven.   

"Wie bepaalt wat mooi is
Dat ben jij alleen"

Ik ben vaak te gek op complementen van andere mensen. Soms moet ik mijjnzelf forceren om te presteren om een indruk te maken voor andere mensen, die mischien nep is. Maar waarom doe ik zo? (Lees volgende lyrics).


"Als je van jezelf houdt
Dan kan jij, ja geloof mij"

Hou ik (misschien minder) van mijnzelf? Hou ik misschien meer van impressie voor iemand anders die (ik denkt) mijn geluk gaat bepalen. Eerlijk gezegd, was het gewoon zielig. Waroom moet ik druk bezig met IMAGO (in de familie of in de samen  leven) en altijd willen de beste of OVER beste doen, die soms niet haalbaar is, die eigenlijk versterken een feit dat ik hou van mijnzelf minder dan mijn hebzuch aan wat mensen moeten kijken naar me.

En hoe lost ik het op? Clouseau weet heel goed het aantwoord:

"Je zal schitteren als een juweel
Je hoeft geen glitter meer integendeel
Ook zonder ringen aan je hand
Ben jij een pure diamant"

Iedereen verdient geluk. Ik hoef niet een camuflage te maken of te acteren om gelukkig te zijn of mooi te zijn, want ze komen van zelf. Ze zijn dingen die ik hoef niet namaken, want ze stralen uit gewoon. Ze liggen in het veiligste plaats ter wereld. Waar???


"Het zit VANBINNEN"

Dank U wel Clouseau voor een waardevol liedje.

photo: free-covers.org 

23:15 Posted by Gama in Muziek | Permalink | Comments (4) |  Facebook |