07/31/2012

De beste forel ter wereld, krijg je hier!

Editing: Michel Beuls


Nog nooit forel gegeten? Hmm... spijtig. Dan moet U dit lezen. 

Eerlijk had ik ook nog nooit forel gegeten. Twee maanden geleden bezocht onze familie de kleinste stad ter wereld in het hartje van de Belgische Ardennen.

 

DURBUY, een sprookjesstad.

Is het klein? Ja, in de stadskern wonen slecht een 400-tal mensen, en per toeval heb ik een strip boek gevonden waar de settings zijn in Durbuy. Ooit heb ik liggen vertoeven in een kleine stad in het Heuvelland, het verleden van de tweetaligheid, ook daar bestempelen ze zichzelf de kleinste stad van België. Maar welke stad of dorp de kleinste is, daarvoor zoek ik een verklaring.

durbuy.jpg

Bergen, rivieren, kastelen, watersporten, mooie etalages met een dorpsweg lijkt Durbuy een Fantasialand. Zelfs het Belgische weer maakt mijn humeur niet slecht. Dit is de stad waar ik een maand wil wonen om een roman of businessplan te schrijven.    

 

"Ik wil iets eten dat typisch Durbuy is", vroeg ik aan de ober.

"Dan moet U onze forel eens proberen! Die komt van de rivier in de buurt," zei hij mij.

Dat klonk mij als vurige vlammen in mijn oren. I wou proeven.

Na 20 minuutjes belandde de Forel van Durbuy op mijn bord. Het leek mij als een 'lele' of Cat Fish in Indonesia. Maar de smaak is subtiel. Met creamsaus, salade en friet was het voortreffelijk! Yummy... Het was gewoon ‘over the top’.  Perfecte locatie, leuk gezelschap, … 

forel.jpg

"Wat is die mijnheer langs mij aan het drinken?", dacht ik bij mezelf.

"Wilt U ook zo eentje!" 

Hierna kreeg ik deze: 

kwak.jpg

‘It must be Kwak beer from Belgium!’ Nu ben ik een echte Bourgondiër. Kwak is om van weg te dromen. Een erlenmeyer als glas.

 

LEREN ETEN

 

Om te overleven moet ik Bourgondisch leren eten. Het is niet eens zo moeilijk. België heeft een gastronomische cultuur om van te smullen. Bier, drank, het ganse pallet zowaar, om je duimen van af te likken. Tot nu toe, heb ik nog nooit slechte bieren gedronken in België en mijn favoriet is het Bolleke. Telkens ik ontwaak in België krijg ik steeds het water in de mond.

 

14:21 Posted by Gama | Permalink | Comments (20) |  Facebook |

07/30/2012

HENNA OH HENNA

henna.jpg

"Waarom moet ik Henna laten verven op mijn hand?”

't Is gewoon voor de schoonheid. Zoals jij gel doet in je haar. En eigenlijk kan ik hier ook de naam van mijn man laten schrijven, dan moet ik 2 euro extra betalen, maar ik doe het niet!" zei Ilka die ik gisteren ontmoette in de trein.


Samen met haar Marokkaanse vriendin deed ze een uitstap in Brussel. Bij een kunstenaar op straat, in de buurt van Brussel Noord, lieten ze voor slechts 3 euro een henna tekening zetten. "Henna komt uit Indië en Marokko. Normaal is het voor een bruid om haar mooier te maken voor het huwelijksfeest. Ongetrouwde vrouwen mogen henna dragen, maar alleen op de handen, niet op hun voeten." legde Ilka’s vriendin uit.


"Mag een man ook henna dragen?" vroeg ik.


"Ja, dat mag, op je schouder. Bijvoorbeeld je naam of de naam van je vriendin."


Henna kan tot een maand goed blijven, maar sommige mensen -zoals Ilka met een sensitieve huid- laten het slechts 2 weken zitten. Met plantaardige verf, geeft henna normaal geen last voor onze huid.

 

Ik dacht er net aan om te gaan supporteren voor het Belgische Olympische team, we kunnen misschien henna in de kleuren zwart-geel-rood laten verven.

 

"Dames, dank je wel voor jullie informatie. Succes met jullie vasten!" Zo nam ik afscheid in het station van Hasselt.


Ilka en haar vriendin moesten nog verder tot Genk.

22:53 Posted by Gama | Permalink | Comments (8) |  Facebook |

07/29/2012

"Streekeigen, met eigen streken!" zo Lekker Limburgs

lekker Limburgs.jpg

"Wij zijn al 25 jaar bezig," bevestigde Mevrouw Nulens, de eigenares van de winkel ‘Lekker Limburgs’ gelegen aan de  Kuringensteeweg 161 in Hasselt. 

Vroeger zaten we steeds met de vraag wat meenemen of aanbieden als we op bezoek gingen, of bezoek ontvingen. Maar sinds  ik ‘Lekker Limburgs’ ken, is dat verleden tijd. Een brede keuze aan originele streekproducten staan ter beschikking in deze winkel. Noem maar op: Van Hasseltse speculoos, Loonse siroop, Tongerse koekjes tot Hasseltse Jenever.

"Huisjenever Wissels is nog de enige jenever die gedistilleerd wordt in Hasselt," verklaarde Mevrouw Nulens. Nu ben ik zeker benieuwd en daarom kocht ik eentje.

En?

Hmm... Het smaakt meer dan gewone Jenever! En... als een trademark van Hasselt kan dit wel tellen. De naam van HASSELTSE JENEVER is trouwens beschermd, zoals de naam CHAMPAGNE.    

00:45 Posted by Gama | Permalink | Comments (18) |  Facebook |

07/28/2012

"Welkom in Hasselt, Hans!"

knackebrood.jpg

 "Welkom in Hasselt, Hans!" riep ik in het Station Hasselt.

 

Na een korte kennismaking in 1999 hebben wij contact gehouden met brieven en nu zie ik mijn Zweedse vriend terug. De wereld is KLEIN!

 

 

 

Toen ik nog studeerde ging ik regelmatig naar toeristische plekjes om mijn Engels te oefenen. Een keer per week nam ik een bus naar verschillende steden in mijn provincie, in de hoop dat ik blanke mensen kon vinden die Engels spraken. Het was altijd spannend om een gesprek te beginnen.

 

 

 

"Excuse me, do you speak English? I'm a student and I would like to practice my English. Is it OK?" zo begon een gesprek altijd. Meestal ontmoette ik sympathieke toeristen, één enkele keer kwam ik een boze toerist tegen. Maar tja, ik kende het risico, als iemand zei, "NO!" dan liep ik weg. So what?

 

 

 

Eerlijk gezegd waren 99,9 % van de mensen die ik tegen kwam sympathiek. Normaal gaf ik mijn school adres of email adres om contact met hen te houden. Op een dag, ontmoette ik Hans in het Pagaruyung Paleis. We konden niet lang babbelen en hij zei: "Ik ga jou gewoon een brief sturen!" 

 

 

 

Een maand later, verrassing, een brief uit Zweden. Sinds die tijd hebben wij gecorrespondeerd. Toen de internet hype goed op gang kwam in mijn stad, de internet cafés schoten als paddenstoelen uit de grond, communiceerden wij meer via email. Voor ik naar België kwam moest ik verschillende recommandatie brieven van vrienden en families naar de ambassade sturen om mijn visum te krijgen. Een van de brieven kwam ook van Hans. 

 

 

 

Mijn penvriend, hielp me om een beeld te krijgen over de westerse cultuur. Onafhankelijkheid lijkt me interessant en ook een manier hoe westerlingen hun leven plannen. Dankzij Hans (en sommige vrienden) heb ik min of meer een kennis over de westerse wereld. En het helpt.


 

knäckebröd is een van cadeaus die Hans heeft gebracht. Het is typisch Zweeds, het is krokant en smaakt zout. Verder heeft het een aangename zure smaak. Ik eet het knackebrood met boter en appelconfituur -van Mariella- was heerlijk.

Ik hoop dat je geniet van je tijd in België, Hans!  

00:01 Posted by Gama | Permalink | Comments (10) |  Facebook |

07/25/2012

BTM Barbeque Temperature Meter, nooit gedacht

"'T is nog koud jong!" Zei meneer van barbeque 'dienst' tijdens het 20ste huwelijk verjaardag feest van Mariella en Rudi.

"Hoe wee U dat?" vroeg ik.

barbeque.jpg

 

Aaaaaa.... Zo'n aparaat heb ik nog nooit gedacht. Maar het is wel handig. De bedoeling is om de temperature binnen de varken vlees in de spit te meten.


"U bent echt proffessioneel!" Gaf ik complement.


20:21 Posted by Gama | Permalink | Comments (18) |  Facebook |

West Vlaams Dialect, zelfs een Nederlander vroeg, "Are you from Lituania?"

Gisteren hoorde ik eindelijk echt West Vlaams dialect, direct, live, in de trein. Een koppel van bijna dezelfde leeftijd als Oma en Opa zaten voor me in de trein. Op dat moment wist ik zeker, zij gingen slachtoffers worden

;-)

oma en opa.jpg

Na een korte kennismaking... leidde ik ons gesprek naar het thema van die dag, DIALECT.

 

"We praten nog steeds dialect met onze kinderen en kleinkinderen! 'T is altijd meer emotioneel, intiem en comfortabel in het ‘plat’ te praten!" Vertelden Oma en Opa uit Kortrijk.

 

Zij begrijpen ook dat wanneer mensen West Vlaams praten op TV dat beter ondertiteld wordt. "Maar eigenlijk geldt dit voor elk dialect, als we plat Antwerpse dialect horen, dan verstaan wij dat ook niet! Het is gewoon onmogelijk om alle dialecten te verstaan.

 

"Luisteren jullie ook naar liedjes in het dialect?" mijn vraag.

 

"Wil je dat horen? Walter De Buck moet je zoeken!" zei de Opa. (*)

 

"Dat ga ik zeker doen!" beloofde ik. 


 

"Als ik in West Vlaanderen wil werken, moet ik dan ook dialect leren?" vroeg ik.

 

"Moet niets he, ze begrijpen je wel, maar jij begrijpt hen niet." 

 

"Dan is het niet eerlijk. Dan moet ik het ook leren ..." 

 

Toen ik moest afstappen in Leuven, gaven zij me een plan van het Openlucht museum Bokrijk waar zij net op bezoek waren. "Daar kun je het Vlaanderen van toen zien."

 

Ik heb de Oma en Opa bedankt. Vooral toen ik een foto van hen vroeg: "Ja zeker!" hebben ze gezegd. Ze lieten hem met groot enthousiasme nemen 

 

"Binnekort gaan jullie nieuwe BV's worden!" 

Na mijn avond training in Brussel, nam ik een trein terug naar Hasselt. Gelukkig -altijd gelukkig eigenlijk- ontmoette ik Maxime, een Leuvense student die uit West Vlaanderen afkomstig is. Met hem heb ik gepraat over het dialect van West Vlaanderen. Hij zei dat hij met vrienden en familie altijd in het plat praat. Soms als hij in de trein zit met andere vrienden naar willekeurige steden -spijtig genoeg is hij nog nooit in Hasselt geweest, goh, come on Maxime!- praten zij dialect als een CODE taal.

Over hoe anders zijn dialect klinkt heeft Maxime ook een verhaal. "Mijn familie en ik waren op vakantie in Spanje geweest en op eens vroeg een Nederlander die ons hoorde praten, "Are you from Lituania?" Hahahaha... 

"Waarom is het dialect van West Vlaanderen sterker overgenomen door de huidige generaties dan de dialecten van andere Vlaamse provincies. Dialecten die mogelijk gaan uitsterven?" vroeg ik.

"Tja, mischien omdat onze taal een beetje verder van het standaard Nederlands afwijkt en we doen moeite om dat te leren, terwijl andere dialecten meer gelijken op ABN." zei hij.

"Droom je in ABN of in dialect?" 

"Hmmm... "

"Denk maar na vanavond!" 

Eindelijk kwam ik aan mijn laatse vraag voor Maxime moest uitstappen in Station Leuven. "Als je kinderen hebt, praat je dan liever in dialect of in ABN?"

"Standaard Nederlands. Ik vind het beleefder als iemand praat met hen dat ze, reageren in ABN dan in dialect." antwoordde hij.  

Toen Maxime weg was, ben ik verhuisd naar andere wagon. Ik moest nog een persoon zoeken die niet uit West Vlaanderen kwam. Dan heb ik Kris, een Hasseltse jongen leren kennen. Hij studeert Industrial Ingenieur in Group T, Leuven en van heb ik enkele interessante punten gehoord. 

"Ik praat nooit in dialect, mijn ouders ook niet, ze komen allebei uit Limburg, uit Kermt en Kuringen. Maar ook hun dialecten zijn verschillend. Zelfs mijn Opa, heb ik nog nooit dialect horen praten."

"Hoe komt dat?"

"Ik denk omdat we in de stad wonen. Iemand die op de boerenbuiten woont, zoals een vriend van me die uit Wellen komt bijvoorbeeld, praat wel dialect." 

"Will je dialect leren?"

"Ik wil wel, het is toch de taalvaardigheid van onze streek. Hasselt heeft ook zijn eigen dialect en als ik kinderen heb, dan praat ik dialect met hen!" 

Onze trein stopte in het laatste station Hasselt om 0.15 middernacht. Het was een vermoeiende dag maar ik was heel blij dat ik op één dag sprak met  3 mensen uit West Vlaanderen, een Hasselaar, nog 4 jongeren in Brussel en sommige nieuwe vrienden in Toastmasters training. Het was een leerrijke dag.

Iemand in de training heeft gezegd, "Your English sounds flemish!"

Ja ja ja... maar het is nog geen DIALECT ;-)

(*) Ik heb net een info gekregen van Mariella dat Walter De Buck zingt niet in West Vlaams dialect, maar wel in Oost Vlaams. Dus, onze Opa uit Kortrijk was fout, maar tja, hij bedoelde toch goed om me te helpen. 

14:28 Posted by Gama | Permalink | Comments (13) |  Facebook |

Net gevonden, mijn franse editor. Joepie!!!

station.jpgNet gevonden, mijn franse editor. Ze studeert nog 'business engineering'. 


"Deze richting bestaat alleen in Belgie!" Verklaarde zij in nederlands met franse accent.


Op het central station Brussels in peron 3 heb ik met haar en andere 3 nieuwe vrienden leren kennen, een van hen was een meisje uit Canada.

De ontmoeting begon met mijn stomme vraag, "Gaan jullie ook naar Hasselt?"

"No!" Zei een van hen. Dan was ik weg.


Na 5 minuutjes, kwam een van hen terug. "Excuse me. Do you go to Hasselt? I can find the time table to you" Met zijn smart phone heeft hij de trein schema naar Hasselt voor me gezocht.

Ondertussen hebben wij gebabbeld met andere drie. Tot ik een vraag stelde.

"I look for someone to edit or translate my text it into french! It's ok in belgian french. Will you?" Ik heb haar direct gevraagd en wist ik zeker van haar ogen dat het was JA.


"It's just french!" Zei ze.

"Oh thanks! It's great that I have a Belgian girl in my blog team." Dan kan ik nu schrijven in verschillende talen waar verschillende mensen me kunnen helpen met correctie van mijn talen.  

01:57 Posted by Gama | Permalink | Comments (0) |  Facebook |

1 2 3 Next