07/03/2012

"Je suis votre mère Charlerois...

"Je suis votre mère Charlerois," zei ze dan gaf ze me een pas ei van milka.


We ontmoeten met een trein Brussels Hasselt Charlerois. Madam Kano die uit Congo afkomstig heeft me goed geholpen om mijn frans te oefenen tijdens de reis. De moeder met 3 kinderen werkt voor U.R.A.C.E ASBL, een organisatie die weeskinderen in Congo helpt.


Ten einde kreeg ik haar naam kaartje. "Visitez nous!" Riep ze toen ze moest in Landen overstapte.

"Oui Maman!"


 
Het was een van mijn super ervaringen in de trein.  Ik zoek altijd iemand om te babbelen, het maakt niet uit, groot en klein, en het is altijd plezant. Nu besweft ik gewoon dan we zijn dezelfde, mens met hart (en vlees en bloed ook).  
 


coklat dari ibu.jpg

07:33 Posted by Gama | Permalink | Comments (8) |  Facebook |

Comments

Grappig! Ik hoor wel dat alle, nogal zware, zwarte dames mama genoemd worden;-))

Posted by: emmy | 07/03/2012

Respond to this comment

Oh ja? Dat kan, maar ik voelde me zo wie zo keitof dat iemand kon zo zeggen na een half uurtje gesprek. Het was een eer voor me om te worden gekozen als een zoon van een Congoleze Mama.

Groetjes

Posted by: hallo | 07/06/2012

Ja..je ontmoet soms interessante mensen in de trein..én soms ook wel wat minder ineterssante..maar het verkort je reis qua gevoel altijd wel als je met iemand een praatje kunt doen!
Groetjesss!

Posted by: mizzD | 07/03/2012

Respond to this comment

Dat klopt en ik beseft nu gewoon wat een kleine wereld waar we wonen. Ik hoor vaak iemand zegt, "Ik ken jou!" Maar vaak ik zelf ken hen niet.

Groetjes

Posted by: hallo | 07/06/2012

Heel wijze woorden... we zijn allemaal mensen, ongeacht het kleurtje van onze huid of onze afkomst...

Posted by: Dirk | 07/03/2012

Respond to this comment

Akkord, Dirk!

Groetjes

Posted by: hallo | 07/06/2012

Ik vind het ook altijd fijn om een praatje te maken in de trein met mensen die ik niet ken en dat gebeurt toch dikwijls. Dat geeft een goed gevoel want dat betekent dat die mensen je vertrouwen.

Posted by: magda | 07/07/2012

Respond to this comment

Ik zal eerlijk zijn: ik durf mijn mond niet opendoen tegen 'vreemde' mensen, zijnde mensen die ik niet ken. Ik duik dus altijd heel diep weg in een boek op de trein!

Posted by: LJ | 07/11/2012

Respond to this comment

The comments are closed.