05/05/2012

Goeiedag FIETS!!!

goeiedag fiets.jpg"Moin Moin!!!, wat betekent het Jufrouw?" vroeg ik aan de souvenir winkel bediende in Husum, noord-Duitsland. 

"It means good day or just Hallo!" zei ze met een knipoog.

En dan noemde me geen Hallo als zo'n nieuwe ding speelde ik niet mee. Op een ganse dag overaal in Husum zei ik Moin Moin tegen iedereen. Zelf in de drukke markt, en de mensen antwoordden het. Moin moin zei ik, en zegden ze ook Moin moin. Meer spontaan kan dat niet! 

Moin-moin is niet alleen een Hallo in Husum (een andere platsen in Noord-Duitsland). Het is collectieve groet een stuk van een groep identiteit. Toen ik Moin moin zei dan voel ik me direct dan ik hoor bij hen. En het is gezellig als overaal mensen groeten mekaar. Een stoute Hallo zei ook Moin moin in de schip naar Helgoland dan ik gemerkt direct wie uit Husum kwamen. Zij antwoorden ook met Moin moin.

Terug naar Hasselt, heb ik ook gedacht. Het is een mooie idee als we in Hasselt of in Limburg, ook een speciale woord hebben om tegen mekaar te groeten. Iets die typisch Limburg is. Mischien JENE!! (het komt uit Jenever) of CULOOS!!! (van speculoos) of vraag maar aan locale linguist. Het is zeker zalig als Turken, Marokanen, Aziatischen, Afrikanen en de Belgen zelf die hier wonen tegen mekaar groeten met LIMBURGSE WOORD, ONZE WORD. We horen toch mekaar, we leven samen hier en hopelijk maken wij een goeie vriendshap in onze regio. Zo'n idee heb ik ooit gezegd tijdens de voorbereiding van toekomst congress van Hasselt. Daarna laat maar Meneer en Mevrouw politici beslissen.  

But anyway, wat kan ik doen, als een gewone mens, gewone burger hier? Ik moet vooruit met mijn idee anders ben ik ZIEK, dat is waroom sinds vorig jaar heb ik al de mensen op straat gegroet terwijl ik aan het fietsen was. Tot op een dag ik heel moe was. Het lukte niet meer dan kwam ik naar een idee, GOEIEDAG FIETS.  Het resultaal was ongelovelijk. Mensen glimlachen, en vershillende vrienden hebben ook gevraagd, "Geef me ook maar eentje!" En andere mensen zeg zij gaan zelfmaken.         

Als ik in bibliotheek ben of bij het werk ben, dan zet ik altijd mijn fiets van voor richting the straat waar iedereen mijn GOEIEDAG FIETS kan zien.  Deze fiets heb ik gekregen van mijn Belgiesche vader want met zijn gewicht was hij te zwaar om te fietsen. Ik ben heel dankbaar er voor (de fiets). En nu is deze fiets gaat overaal, Hasselt, Leuven, Diest, en binnekort ook Brussels (dan moet ik BONJOUR toevoegen).

Goeieweekend voor jullie!!!

 

 

  

12:59 Posted by Gama | Permalink | Comments (23) |  Facebook |

05/03/2012

EMIKO, Miss je Zus!!!

emiko.jpg

Haar naam is EMIKO. Mooi en super vriendelijk is ze. Vorige jaar hebben wij samen franse les gevolgd (1.1 niveau, basis dus ;-). Ik zat graag naast Emiko die constant Nederlands praatte hoewel zij alleen maar twee jaar in Belgie woonde. Met haar zon, Jo, volgde ze haar man die bij een plastiek Japanse firma werkte, hier in Hasselt.

Vroeger heeft ik japans geleerd op school. Maar het is een komplekse taal, voraal het schrijven. Het bestaat uit 3 groepen van alphabet. Katakana, Hiragana en geleende woorden van Engels zoals computer (komputa), hamburger (hambaga) worden geschreven in Kanji alphabet. Dus chapeu voor Emiko die tegelijkertijd, tijdens haar wonen hier, Nederlands, Engels en Frans leerde.      

Op een dag hebben wij een afspraak gemaakt om samen iets drinken. Bij de hoogste longue van Hasselt hebben wij de Hasselte horizoon genoten. Het was een mooie dag. En het tijd wer heel kort dat wij hebben uren gepraat. Sinds the tijd worden wij zus en broer. 

Fashion en antiek zijn haar passie. In Japan gaat ze een boetiek cafe oprichten. Het is waroom ze heel gek op Brussels en antiek markt in Tongeren. Maar Parijs blijft als haar lieveling stad. Toen ik moest in Leuven studeren, zag ik Emiko nog af en toe in het centrum van Hasselt. Ze reed vaak met haar fiets waar Jo van achter zat. Jo die 3 jaar was ging naar ke de kleuterschool. 

Zomer vorig jaar hebben wij samen onze nationale gerecten begracht naar een lange tafels tegenover Hasseltse Cultureel Centrum. Met sommige vrienden van verschillende landen en een Belg hebben wij mekaar andere smaken geproeft. Emiko kwam te laat want eerst moest ze Jo halen op school. Toen ze kwam, was onze eten bijna op maar we waren heel blij dat Emiko sushi heeft gebracht. Het was de echte!

"Als jullie willen, we kunnen bij me thuis sushi maken!" nodigde ze uit.   

Het gebeurde. Met andere vrienden waren wij op bezoek bij Emiko. Ik wist dat zij van rozen houd dan hebben wij een mooie buket gegeven voor onze Japanse kokin. Eigenlijk, sushi maken is niet echt moielijk, alleen de inggridienten die uit Japan komen, krijgen wij moeilijk in Hasselt.  Met haar geduld begeleidde Emiko iedereen over techniek hoe maakten wij de sushi mooie rond... Persoonlijk het was een mooie ervaring voor me. En onze sushi's waren de lekkerste ter Limburg. LOL.

Op een weekend toen ik moest werken in Delhaize voor een product presentatie, kwam een Japanse familie bij mijn staan. Oei, zij waren Emiko met haar man en Jo. Ik heb nog nooit Takashi gezien, want hij werkte elkedag tot half acht, typisch japanse werk mentaliteit! "Wat doe je hier?" vroeg ik. "Winkelen en jou kijken!" lachde ze. 

Vorige maand kreeg ik een SMS van Emiko dat ze moesten terug naar Japan. Haar man had een mutatie. Het was buiten hun plan. Eigenlijk wouden ze nog twee jaar in Belgie blijven.

Voor haar vertrek, en keer kwam Emiko en Jo bij ons thuis waar zij indonesische gerechten proeven. En laatste keer toen ze bezig waren met al de spoelen verpaken, hebben wij tupperwares, planten en een kopel thee bekers van haar gekregen. Voor haar familie hebben wij ook een Haseltse speculoos gegeven. "Als je in Japan bent, mag je altijd logeren bij ons! Voor me ben je een echte broer," zei ze met tranen.

"Voor me ook! We gaan nog zien," antwoordde ik.

Oh, Het was te kort, te snel, en te plotseling voor ons. Ik vraag me af, wat wist ik vroeger over Japanse mensen? Niet veel. Honda and Toshiba producten kende ik al, maar over Japanse mensen. Eigenlijk niet, en nu heb ik een Japanse zus. Ik ben heel dankbaar ervan. Het lijkt me zo gemakkelijk om een broer en zus te worden. Maar ja, we zijn toch dezelfde eigenlijk. Vlees blood, hart en ziel, niet meer of minder. 

Nu woon ik wel in Europa, waar iedereen van de hele wereld hier komen wonen. Kerk toren mentaliteit past niet hier, in Europa, mijn nieuw huis. Hier is familie meer dan een bloed band. Familie is een kwestie van wil. Wij zoeken hen niet in de stamboom, maar op schools, clubs, cursusses, verenigingen, onze wijk of zelf appartementen.     

"Je bent besneden! Ben je moslem?" vroeg een Marokaaanse jongen in de sauna.

"Nee!" antworde ik kort.

"Budhist?" vroeg hij nog.

"Ja..." antwordde ik gewoon om kort te houden. 

"Goed goed goed... " zei him. 

En een week daana riep hij, "Hij broer!" 

01:29 Posted by Gama | Permalink | Comments (15) |  Facebook |

05/01/2012

"Hoe belanrijk is Koninginnedag?" vroeg ik aan hem.

100_1581.JPG"Hoe belanrijk is Koninginnedag?" vroeg ik aan een Nederlander in de bus. 

"Ja, het is belangrijk, het feest!!! En voraal als je in monarchie gelooft?"

"Geloof je in monarchie?" 

Dan onze bus stopte.

"Hm... ik moet hier stoppen.... Tot ziens!!!" 

He stapte uit net voor het gren Maastricht - Lanaken. Ik had geen antwoord gehaad, maaaaaar ik zag het! En het was genoeg. 

KONNINGENEDAG IN MAASTRICHT 

Gisteren was een Koninginnedag in Nederland. Zoals twee jaar geleden deed ik altijd een uitstapje naar Nederlandse stad. in 2010 was ik in Geleen voor Konninginnedag en dit jaar ging mijn keus naar Maastricht, de hoofdstad van Nederlandse Limburg. 

En? Het was GEZALIG!!! Ik genoot van de spheer tijdens Konninginnedag. Dansen in de markt, met orkesten! Jonge volk, oude volk, kinderen, iedereen kwam buiten. Iedereen deed dat. Zij zijn zo los te dansen en zingen. Een mevrouw paakte mijn hand, "Kom jongen!!!" Wow!!! That's magic!!! En zo'n ding kom tegen jou niet elke dag en niet everywhere. Ik kon niet echt dansen, maar voor haar, deed ik mijn BEST!

GEMEENSCHAPPELIJKE GEVOEL

Gemeenschappelijke gevoel was echt sterk daar. En tijdens de Konninginnedag voelden wij gewoon dat het niet alleen een dag voor Koningin was maar voor ons. Voor iedereen. Ik heb al gemerkt since mijn eerste keer in Maastricht. Maastricht is altijd welkom voor iedereen. Ik ga akkord met Madam Lycops, mijn buurvrouw, die gisteren avond rookte buiten, "Mensen zien niet wat jou van wat je aandoet of jouw huid! Zij zijn vriendelijker." Dat is waar. Je komt in Maastricht dan voel je je gewoon, het is een STAD, een ECHTE!   

WALEN ZIJN OVERAAL

Ja het was ook opvalend. Overaal hoorden wij frans in Maastricht. Omdat het dichtbij Luik was waarschijnlijk en ik vraag me af, gaan ze ook zo massaal naar Vlanderen?  Dat ga ik volgende keer onderzoeken (het komt nog, hoor). Ik heb gehoord how spannend Walen tijdens de franse president verkiezingen. En het blijkt dat walen kijk meer veel meer naar Franse TV dan hun eigen TV  station. En voor Walen is Frankrijk meer dan een buurland. "Hoe kom het, het is toch buitendland?" vroeg Radio 1 presentratrice (het klinkt innocent voor me) tijdens haar interview in verband met de stilte in RTBF gebouw tijdens de verkiezingen.

EENHEID

Als een gast in Maasttricht, Ik voelde me een moment zoals Konninginnedag versterkt hun nationale eenheid. Als een gast, ik voel me echt comfartable en veilig daar. Jong en oud danstten, knikken, lachen en genieten van muziek en zij uitnodigen iedereen.... Onbewust zoeken we (tenminste ik) eigenlijk een eenheid in onze samenleven. En.. wat is onze nationale eenheid vandaag? Bewust en onbewust????

 

14:41 Posted by Gama | Permalink | Comments (17) |  Facebook |