05/03/2012

EMIKO, Miss je Zus!!!

emiko.jpg

Haar naam is EMIKO. Mooi en super vriendelijk is ze. Vorige jaar hebben wij samen franse les gevolgd (1.1 niveau, basis dus ;-). Ik zat graag naast Emiko die constant Nederlands praatte hoewel zij alleen maar twee jaar in Belgie woonde. Met haar zon, Jo, volgde ze haar man die bij een plastiek Japanse firma werkte, hier in Hasselt.

Vroeger heeft ik japans geleerd op school. Maar het is een komplekse taal, voraal het schrijven. Het bestaat uit 3 groepen van alphabet. Katakana, Hiragana en geleende woorden van Engels zoals computer (komputa), hamburger (hambaga) worden geschreven in Kanji alphabet. Dus chapeu voor Emiko die tegelijkertijd, tijdens haar wonen hier, Nederlands, Engels en Frans leerde.      

Op een dag hebben wij een afspraak gemaakt om samen iets drinken. Bij de hoogste longue van Hasselt hebben wij de Hasselte horizoon genoten. Het was een mooie dag. En het tijd wer heel kort dat wij hebben uren gepraat. Sinds the tijd worden wij zus en broer. 

Fashion en antiek zijn haar passie. In Japan gaat ze een boetiek cafe oprichten. Het is waroom ze heel gek op Brussels en antiek markt in Tongeren. Maar Parijs blijft als haar lieveling stad. Toen ik moest in Leuven studeren, zag ik Emiko nog af en toe in het centrum van Hasselt. Ze reed vaak met haar fiets waar Jo van achter zat. Jo die 3 jaar was ging naar ke de kleuterschool. 

Zomer vorig jaar hebben wij samen onze nationale gerecten begracht naar een lange tafels tegenover Hasseltse Cultureel Centrum. Met sommige vrienden van verschillende landen en een Belg hebben wij mekaar andere smaken geproeft. Emiko kwam te laat want eerst moest ze Jo halen op school. Toen ze kwam, was onze eten bijna op maar we waren heel blij dat Emiko sushi heeft gebracht. Het was de echte!

"Als jullie willen, we kunnen bij me thuis sushi maken!" nodigde ze uit.   

Het gebeurde. Met andere vrienden waren wij op bezoek bij Emiko. Ik wist dat zij van rozen houd dan hebben wij een mooie buket gegeven voor onze Japanse kokin. Eigenlijk, sushi maken is niet echt moielijk, alleen de inggridienten die uit Japan komen, krijgen wij moeilijk in Hasselt.  Met haar geduld begeleidde Emiko iedereen over techniek hoe maakten wij de sushi mooie rond... Persoonlijk het was een mooie ervaring voor me. En onze sushi's waren de lekkerste ter Limburg. LOL.

Op een weekend toen ik moest werken in Delhaize voor een product presentatie, kwam een Japanse familie bij mijn staan. Oei, zij waren Emiko met haar man en Jo. Ik heb nog nooit Takashi gezien, want hij werkte elkedag tot half acht, typisch japanse werk mentaliteit! "Wat doe je hier?" vroeg ik. "Winkelen en jou kijken!" lachde ze. 

Vorige maand kreeg ik een SMS van Emiko dat ze moesten terug naar Japan. Haar man had een mutatie. Het was buiten hun plan. Eigenlijk wouden ze nog twee jaar in Belgie blijven.

Voor haar vertrek, en keer kwam Emiko en Jo bij ons thuis waar zij indonesische gerechten proeven. En laatste keer toen ze bezig waren met al de spoelen verpaken, hebben wij tupperwares, planten en een kopel thee bekers van haar gekregen. Voor haar familie hebben wij ook een Haseltse speculoos gegeven. "Als je in Japan bent, mag je altijd logeren bij ons! Voor me ben je een echte broer," zei ze met tranen.

"Voor me ook! We gaan nog zien," antwoordde ik.

Oh, Het was te kort, te snel, en te plotseling voor ons. Ik vraag me af, wat wist ik vroeger over Japanse mensen? Niet veel. Honda and Toshiba producten kende ik al, maar over Japanse mensen. Eigenlijk niet, en nu heb ik een Japanse zus. Ik ben heel dankbaar ervan. Het lijkt me zo gemakkelijk om een broer en zus te worden. Maar ja, we zijn toch dezelfde eigenlijk. Vlees blood, hart en ziel, niet meer of minder. 

Nu woon ik wel in Europa, waar iedereen van de hele wereld hier komen wonen. Kerk toren mentaliteit past niet hier, in Europa, mijn nieuw huis. Hier is familie meer dan een bloed band. Familie is een kwestie van wil. Wij zoeken hen niet in de stamboom, maar op schools, clubs, cursusses, verenigingen, onze wijk of zelf appartementen.     

"Je bent besneden! Ben je moslem?" vroeg een Marokaaanse jongen in de sauna.

"Nee!" antworde ik kort.

"Budhist?" vroeg hij nog.

"Ja..." antwordde ik gewoon om kort te houden. 

"Goed goed goed... " zei him. 

En een week daana riep hij, "Hij broer!" 

01:29 Posted by Gama | Permalink | Comments (15) |  Facebook |

Comments

Da's een mooi verhaal Hallo... Vriendschap is zo'n prachtig iets!

Posted by: LJ | 05/03/2012

Respond to this comment

Als je verhuist moet je altijd alles en iedereen achterlaten. In deze tijd is het al iets gemakkelijker om contact te houden met alle mogelijkheden die er zijn. Maar het is altijd een gemis.

:-)

Posted by: ms | 05/03/2012

Respond to this comment

zo mooi hoe ver van huis hier vriendschappen ontstaan

Posted by: fotorantje | 05/03/2012

Respond to this comment

Met de glimlach gelezen, Hallo. De wereld 'kan' zo mooi zijn...
Lie(f)s.

Posted by: Lies | 05/03/2012

Respond to this comment

Hoe menselijk warm het leven kan zijn :-) Je bent een gelukkig mens hé

Posted by: Dirk | 05/03/2012

Respond to this comment

Dat is een mooi verhaal over jou Japanse vrienden! Wij hebben ook jonge Japanse vrienden, sinds 2000, die wij eens geholpen hebben in Tunesië waar we een huis huurden. Dit verhaal zette ik al eens op mijn blog. Ze zijn zelfs eens hier bij ons in België gekomen. Wij zijn ook welkom bij hen in Japan maar of wij er ooit eens zullen gaan denk ik niet.
Wij hebben nog steeds kontakt met elkaar.
Het is heel leuk vrienden van verscheidene culturen en andere landen te hebben.
Groeten.

Posted by: emmy | 05/03/2012

Respond to this comment

Ik heb je verhaal graag gelezen en ik kan best begrijpen dat je Emiko mist. Het is heerlijk om elkaar zo te begrijpen en graag te zien. Maar afscheid nemen doet altijd pijn ,gelukkig zijn er nu veel mogelijkheden om contact met elkaar te hebben en ik ben zeker dat je dat ook doet.

Posted by: magda | 05/03/2012

Respond to this comment

Wat mooi om dat 'broer en zus' te noemen..dat klinkt nog hechter dan 'vrienden' vind ik.
Jullie zullen elkaar nog wel gaan zien..het contact zal in ieder geval blijven, op welke manier dan ook. En áls jullie elkaar dan weer eens zien zal het lijken of er geen tijd tussen zat hè..zo gaat dat met hele goede vrienden!
Groetjess!

Posted by: mizzD | 05/03/2012

Respond to this comment

Hallo broer hoe gaat het en met je? Alless goed?Nu woon ik in Japan maar ben ik altijd

met je in mijn hert.Voor mij bent je speciaal broer.

Posted by: Emiko | 05/04/2012

Respond to this comment

Wow,zus, kom je ook op bezoek bij mijn blog. Hmmmm... ik ben heel blij. Ja, zeker, je bent blift ook in mijn hart als mijn lieve zus.

Posted by: hallo | 05/04/2012

dat je haar mist kan ik best begrijpen, ik ontdek dat Emiko hier ook gereageerd heeft, tof voor jou

Posted by: merel | 05/04/2012

Respond to this comment

Mijn grootste vriendin is Japanse, is tevens mijn huisgenote, als zij er niet is zoals vorig jaar een paar maanden mis ik haar verschrikkelijk.

Posted by: Danique | 05/04/2012

Respond to this comment

Dank U wel voor jullie commentaren. Ik ben zo blij dat jullie mijn verhaal goed vinden. Emmy en Danique hebben ook ervaring met hun Japanse vrienden. Het is zeker fijn.

Groetjes iedereen, goeie weekend!!!

Posted by: hallo | 05/04/2012

Respond to this comment

Prachtig verhaal.
Vriendschap kent geen grenzen...

Posted by: mennoG | 05/05/2012

Respond to this comment

Wat een mooi verhaal over vriendschap :-)

Posted by: Madrina | 05/07/2012

Respond to this comment

The comments are closed.