04/17/2012

Makan-makan bij Madam Lycops

lomba-makan-kerupuk.jpg

Makan makan betekent 'eten eten'. Het is eigenlijk feest, samen eten. Zoals deze namiddag krijg ik uinodiging van mijn buurvrouw en haar vriend om samen te eten met hen. Ribbekes is onze menu. Hmm... Nu krijg ik al het water in mijn mond. Maar persoonlijk is meer dan gewoon eten. Het is meer friendschap tussen ons.

Vroeger weten mijn familie niet wat haar naam was. Ze was een gepensioneerde vrouw die vaak samen met haar vriend roken buiten hun huis. Tot een dag toen ik basketball speelde, zei ik "Hallo" en vroegen zij, "Woon je ook hier? Al lang? Wat do je in Belgie? Valt mee hier, ja?" Zo begon onze vriendschap. Soms, als ze buiten staan, komt ik ook met express buiten gewoon om met hen te babbelen. En het is altijd leuk om hun verhaal te horen.

Madam Lycops heeft lang gewerkt in de passagiers schip. Ze weet veel over kanalen en zee in West Europa. Vorige Christmas heeft mijn familie bij haar thuis wijn gedronken. "Heb je photo's van jou schip vroeger?" vroeg ik. Ik verbas dat Madam Lycops echt mooi toen ze jong was. "U was precies tweeeling van Lady Diana," gaf ik complement.

Haar vriend woont niet samen met haar. Soms komt hij en soms blift hij bij zijn thuis in Runkst. Tijdens vakantie hebben wij gevraagd aan hen om onze vissen te voederen. En ze zeggen, waroom niet. Tof he! Elke dag kwamen ze bijn ons thuis, onze brievenbus leeg maken en onze vissen voederen, en nog water geven voor planten, de laatste is een keer per week.

We zijn heel dankbaar voor hulp van hen. Normaal vroeg mijn familie onze Oma om dat te doen. Maar Oma woon in Beringen, die een beetje ver is. In Indonesie hebben wij traditie 'Oleh-Oleh', het is caadeau geven als we ergens vakantie of naar een andere stad gaan voor familie en vrienden. En nu doen wij ook hier. We hebben bier van Binche gekocht voor Madam Lycops en haar vriend. Hopelijk lekker!

Als ik de tijd terug draaide, eigenlijk nu voel ik meer en meer zoals in mijn land. Toen ik klein was, ging ik vakantie samen met mijn burenjonges en meisjes waar hun Oma en Opa wonden, en op een keer kwamen mijn buren jongens en meisjes ook samen met mijn familie bij mijn nonkel tijdens hun vakantie. En het is niet dichtbij, we moeten 12 uur met auto rijden. Onze buren vertrouwen ons gewoon. Ik miss het en ik weet hier in Belgie kan ik ook zo buren hebben.

Groetjes

10:33 Posted by Gama | Permalink | Comments (11) |  Facebook |

Comments

Jawel..ze zijn er best nog wel hoor..behulpzame buren! Wij kunnen hier ook op een aantal mensen uit de straat rekenen.en zij op óns. Des te leuker toch..je hoort al teveel over burenrúzies..bah, daar zou ik niet tegen kunnen hoor..je zit allemaal zo dicht op elkaar en komt elkaar heel vaak tegen..dan kun je maar beter een beetje goed met elkaar omgaan vind ik.
Veel plezier bij de makan-makan bij de buren..dat zal zéker smaken..en vooral gezellig zijn!
Groetjesss!

Posted by: mizzD | 04/17/2012

Respond to this comment

wat lief ja wij vergeten .. dat nooit
bedanke voor je reactie

Posted by: els | 04/17/2012

Respond to this comment

Héérlijk toch, Hallo, om zo'n buren te hebben !
Lie(f)s.

Posted by: Lies | 04/17/2012

Respond to this comment

"Beter een goede buur dan een verre vriend" is het spreekwoord. jammergenoeg zijn Belgen vaak te gesloten, te gereserveerd om zonder achterdocht en wantrouwen met hun buren om te gaan! Zelf ken ik mijn buren niet, we zeggen enkel gedag als we elkaar tegenkomen in de lift of op de gang...

Posted by: LJ | 04/17/2012

Respond to this comment

mooi toch, goede geburen hebben is veel waard. en vrienden heb je nooit genoeg

Posted by: Dirk | 04/17/2012

Respond to this comment

Wat mooi, dit logje over pure vriendschap tussen jong en oud. Houden zo hé!
Madame 'eten', ( Makan makan, ) lijkt me een boeiend leven te hebben gehad op dat passagiersschip, En weet je,Hallo, liever een 'LAT-relatie,
dan geen ... :-))



Zwaai zwaaaaaaaaaaaai ... :-) !

Posted by: klaverke | 04/17/2012

Respond to this comment

Het bestaat nog altijd hoor. Al is de verstedelijking wel voor een groot deel verantwoordelijk voor het afzonderen van mensen.

Als je zulke buren hebt ben je gezegend.

Ribbekes! Njammie! Smakelijk.

Posted by: ms | 04/17/2012

Respond to this comment

Genieten van de kleine dingen in het leven .... :-) maar dat moet ik jou duidelijk niet vertellen. Dat doe jij gewoon !
fijn dit stukje hier weer te lezen.

Lieve groetjes

Posted by: Twinkeltje | 04/17/2012

Respond to this comment

gezellig daar bij jou met zulke buren, alhoewel ik mag ook niet klagen en we helpen ook weleens als het nodig is, maar ik hou toch van voldoende afstand en niet al te sociabele intimiteiten. Samen eten met de buren hoeft voor mij echt niet. Leuk tekstje alvast

Posted by: Life angel | 04/17/2012

Respond to this comment

Hele fijne buren heb jij. In mijn jeugd werd er in de zomer nog op straat gepraat, ieder op zijn eigen stoel voor zijn eigen voordeur. Verhalen werden gedeeld en iedere huisvrouw deelde haar recepten met de anderen. Er werden ook fietskoersen voor de jongeren georganiseerd met krijtlijnen van voordeur naar voordeur waarop de buren een bonus uitbetaalden voor de eerste die er overreed. De beenhouwersvrouw deelde overschotjes van te veel gesneden vleessneetjes uit en de zelfgebakken koekjes of cakejes werden gul uitgedeeld. Probeer van deze vriendschappen te genieten want eens komt er een einde aan.
Prettige buurcontacten gewenst.

Posted by: Leva | 04/18/2012

Respond to this comment

Draag ze maar op handen die buren. Wij wonen in een buurt waar de buren elkaar ook helpen. Zo geven wij eten aan de konijnen en poezen van onze buren als ze voor een paar dagen weg zijn.En nu waren wij een weekje weg en hebben zij onze poes verzorgd en de brievenbus geleegd.Het zijn allemaal kleine dingen die het leven leuker maken.En toch lopen we elkaars deur niet plat.

Posted by: magda | 04/18/2012

Respond to this comment

The comments are closed.